| تبليغات | X |
 |
 |
|
| وقتی می رفتی ، دستی تکان دادم . برای خدا حافظی خیلی دیر بود ... ! |
|
سلام سلامی به پهنای اشک گونه ها یکی از عزیزام توی بیمارستانه حالش خوب نیست ! به حق این روزهای قشنگ به حق غدیر خم ، به حق قربان ... به حق دل های پاکتون براش دعا کنید خیلی محتاجم خیلی ... یا علی مددی مولا
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 10 آذر1388ساعت 13:18 توسط رضا عرفانی |
|
|
در ملـتـقای الکل و دود آنـگـونه مـست بودم که از تـمام دنـیا تـنها دلـم هـوای تـرا کـرده بود می گفتم این عجیب است !! ایـنـقدر ناگـهانی دل بـستن از من ، که بی تـعارف دیـری ست زیـن خـیل ورشکـسته کـسی را در خـورد دل نـهادن پیدا نـکرده ام... کوچکترین ستاره چشمم خورشید است و اشتیاق لمس تو شاید شرم قدیم دستهایم را٬ مغلوب کند وقتی تو باز میگردی. چشمت ستاره اش را چندان چراغ وسوسه خواهد کرد تا من به آفتاب بگویم: نه ! مثل سیب سرخ قصه ها عشق را از میان ، دو نیمه می کنیم ! نیمه ای از آن برای تو نیمه دیگر برای من بعد . . . نیمه ها هم از میان دو پاره می شوند پاره ای از آن برای روح پاره دگر برای تن ...! |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 9 آذر1388ساعت 16:0 توسط رضا عرفانی |
|
|
بهای هر لحظه وجد را باید با رنج درون پرداخت به نسبتی سخت و لرزآور به میزان آن وجد ... بهای هر ساعت دلپذیر را با سختی دلگزای سال ها ، پشیزهای تلخ و پر رشک و خزانه های سرشار اشک ...!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 23 آبان1388ساعت 12:42 توسط رضا عرفانی |
|
|
...! |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 27 مهر1388ساعت 14:11 توسط رضا عرفانی |
|
|
دلم به بوی تو آغشته است ... سپیده دمان کلمات سراسیمه بر می خیزند و دهانم را می بویند ! مبادا نام تو را برده باشم ...! ماه پیشونی من ، دلم به بوی تو آغشته است ...! رضا
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 15 شهریور1388ساعت 14:0 توسط رضا عرفانی |
|
|
انا لله و انا الیه راجعون
بعد از تو در شبان تیره و تار من ، دیگر چگونه ماه آوازهای طرح جاری نورش را ، تکرار می کند بعد از تو ، من چگونه ، این آتش نهفته به جان را ، خاموش می کنم ؟ این سینه سوز درد نهان را ، بعد از تو من چگونه فراموش می کنم ؟ من به امید مهر تو پیوسته زیستم بعد از تو ؟ این مباد که بعد از تو نیستم بعد از تو آفتاب سیاه است دیگر مرا به خلوت خاص تو راه نیست بعد از تو ، در آسمان زندگی ام مهر و ماه نیست بعد از من آسمان آبی ست آبی، مثل همیشه آبی ...!
مهدی خوبم سلام ... رفیق تنهاییهایم ، سلام رفیق نیمه راه شدی ... این رسم رفاقت نبود ! تو رفتی و این بار من شاهد رفتنت ...!
مهدی من ، دکتر ابا ، تنها رفیق دردنیای نارفیقی ، رفت ... روحش شاد و یادش گرم رفیق تنها ی تو رضا
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 21 مرداد1388ساعت 23:34 توسط رضا عرفانی |
|
|
از هم کلامی خورشید ، به هم کلامی باد به هم کلامی علف به هم کلامی خاک به هم کلامی کرم رسیده ام ...! حرفهایم دیگر بالا نمی رود ، می خزد توی خاک ...! رضا
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 15 مرداد1388ساعت 12:30 توسط رضا عرفانی |
|
|
خورشيد زنده است ! در اين شب سيا ، كه سياهي روسيا تا قندرون كينه بخايد از پاي تا به سر همه جانش شده دهن، آهنگ پر صلابت تپش قلب خورشيد را من روشن تر، پر خشم تر، پر ضربه تر شنيده ام از پيش... از پشت شيشه ها به خيابان نظر كنيد! از پشت شيشه ها به خيابان نظر كنيد ! از پشت شيشه ها به خيابان نظر كنيد !
از پشت شيشه ها ...
نو برگ هاي خورشيد بر پيچك كنار در باغ كهنه رست . فانوس هاي شوخ ستاره آويخت بر رواق گذرگاه آفتاب ... من بازگشتم از راه، جانم همه اميد قلبم همه تپش . چنگ ز هم گسيخته زه را ره بستم پاي دريچه، بنشستم و زنغمه ئي كه خوانده اي پر شور جام لبان سرد شهيدان كوچه را با نوشخند فتح شكستم !
آهاي ! اين خون صبحگاه است گوئي به سنگفرش كاينگونه مي تپد دل خورشيد در قطره هاي آن ... از پشت شيشه ها به خيابان نظر كنيد خون را به سنگفرش ببينيد ! خون را به سنگفرش بينيد ! خون را به سنگفرش ...!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 20 تیر1388ساعت 2:17 توسط رضا عرفانی |
|
|
گاه سکوت معجزه مي کند ، و تو مي آموزي که هميشه ، بودن در فرياد نيست ! اگه به تو زل نمي زنم ، رازي است که با نگاه ، فاش مي شود ...! تولدت مبارک ...!
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 3 تیر1388ساعت 9:9 توسط رضا عرفانی |
|
|
ارابه هائي از آن سوي جهان آمده اند بي غوغاي آهن ها كه گوش هاي زمان ما را انباشته است ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند ! گرسنگان از جاي بر نخواستند چرا كه از بار ارابه ها عطر نان گرم بر نمي خاست . برهنگان از جاي بر نخاستند چرا كه از بار ارابه ها خش خش جامه هائي برنمي خاست . زندانيان از جاي برنخاستند چرا كه محموله ارابه ها نه دار بود نه آزادي !! مردگان از جاي برنخاستند چرا كه اميد نمي رفت تا فرشتگاني رانندگان ارابه ها باشند . ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند بي غوغاي آهن ها كه گوش هاي زمان ما را انباشته است . ارابه هائي از آن سوي زمان آمده اند بي كه اميدي با خود آورده باشند ...!
آهاي ! از پشت شيشه ها به خيابان نظر كنيد! خون را به سنگفرش ببينيد ! اين خون صبحگاه است گوئي به سنگفرش كاينگونه مي تپد دل خورشيد در قطره هاي آن ...!
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 31 خرداد1388ساعت 1:50 توسط رضا عرفانی |
|
|
انا لله و انا الیه راجعون چه قدر فاصله اینجاست بین آدم ها میان کوچهی دل ها، فقط زمستانست غریب گشتن احساس، درد سنگینی ست چه می شود همه از جنس آسمان باشیم ؟! بهر کردن دل ها چه کار دشواریست
به یاد آنانی که خونشان تداوم انسان است و دریغ از آنانی که دستشان به خون آغشته ...!
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 27 خرداد1388ساعت 14:17 توسط رضا عرفانی |
|
|
تو ...
قلم از دستم افتاد قلم را پیدا کردم ، تنها نام تو از آنچه می خواستم بنویسم به یادم ماند ...
این بار برای آمدن در نمی زنم ...! رضا
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 1 خرداد1388ساعت 3:19 توسط رضا عرفانی |
|
|
فریاد گل را بو می کشم ! و با خونابه های نوک انگشتم از سوزش کرشمه های خار لبان سیاهت را سرخ ، و آه نگاهم را به تو هدیه می کنم ...! لبانت را ببند برای گفتن دیر شده ! گوشهایت را بگیر حقیقت زیاد تلخ است ! چشمانت را نبند ... رفتنم را ببین ...! رضا
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 4 اردیبهشت1388ساعت 6:25 توسط رضا عرفانی |
|
|
نوروز شاید دست هایی باشد چفت شده در هم و پچ پچ رازهای ناگفته در کوچه های خلوت پیچ در پیچ ...! شاید دویدن در کوچه های خاکی شهر پیشاپیش بادبادکی که پرواز نمی کند ! دلهره یُ گم شدن عیدانه ها در جیب های کم عمق کت و شلوارهای نو ! نوروز شاید سفری دو نفره باشد پر از دلهره ی قهر و اشتیاق آشتی و چیدن چاغاله های نارس بادام از باغ های غریبه ی ممنوع ...! نوروز شاید رویای مکرری باشد در خواب ، خواب زندگی ...!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 1 فروردین1388ساعت 23:21 توسط رضا عرفانی |
|
|
روزی که همه از فریاد زدن خسته شدند روزی که صدا در گلویشان خاموش شد خدایا ! در کف دستهای سوخته ام خواهم آورد آن کلمه یگانه را و از آن زمزمه گر گرفته مانند ذغال همه صدایشان را روشن خواهند کرد شاید آنگاه همه با یکدیگر به زبان زمزمه سخن بگویند...!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 24 اسفند1387ساعت 20:12 توسط رضا عرفانی |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
پشت این پنجره ، جز هیچ بزرگ ، هیچی نیست ...!
|
| نویسندگان |
|
رضا عرفانی رضا عرفانی |
| پیوندها |
|
ابلیس (هیچ وقت اونجا نرو) زهرا ...صدای سکوتی تلخ تنهایی های من (طوبی) ا ل ه ه ستاره (سالهای بلند من بی تو) |
|
RSS
|